Lwów (Ukraina). V etap prac konserwatorskich i restauratorskich w Kościele Wszystkich Świętych (dawny Klasztor Benedyktynek)
Kościół Wszystkich Świętych i klasztor Benedyktynek powstały dzięki działalności szlachcianki Katarzyny Szaporowskiej (Saporowskiej), która wstąpiła do klasztoru razem ze swoimi siostrami: Anną i Krystyną. Ich ojciec, Adam Szaporowski, przekazał ich posagi na wyposażenie klasztoru w roku 1593. W połowie XVII wieku ksienią klasztoru była Dorota Daniłowiczówna, ciotka Jana Sobieskiego, z którą przyszłego władcę łączyła silna więź. W roku 2021 rozpoczęto w nim prace konserwatorskie w ramach programu.
W ramach pierwszego etapu tych prac przeprowadzono konserwację strony południowej z zachowaną figurą Matki Boskiej i strony zachodniej z figurą św. Benedykta. Program prac zakładał konserwację techniczną i zachowawczą kamieniarki, ale z rekonstrukcją utraconych atrybutów i głowy Matki Boskiej.
Drugi i trzeci etap, realizowane w latach 2022–2023, objęły prace przy kamieniarce i rzeźbach zdobiących elewację szkoły (dawnego klasztoru).
W ramach czwartego etapu, realizowanego w 2024 roku, przeprowadzono konserwację i restaurację wschodniego skrzydła wieży kościoła w obrębie jego zwieńczenia: attyce, kamiennym gzymsie, fryzie i kapitelach. Stan zachowania attyki był bardzo zły, a przeprowadzone od strony południowej i zachodniej prace pozwoliły na uratowanie ostatnich fragmentów, gdzie zachowały się oryginalne powierzchnie rzeźbiarskie.
W ramach bieżącego etapu, realizowanego w 2025 roku, przeprowadzono prace konserwatorskie i restauratorskie północnej strony wieży wraz z rzeźbą Archanioła. Rzeźba ta była najgorzej zachowana ze wszystkich dekoracji rzeźbiarskich attyki. Prace objęły oczyszczanie z nawarstwień atmosferycznych i mikrobiologicznych, iniekcje spękań, kotwienie, usuwanie starych cementowych spoin, wypełnienie spoin, uzupełnienie ubytków technicznych, uzupełnienie ubytków zaburzających odbiór bryły, hydrofobizację, a także rekonstrukcję atrybutów na podstawie zdjęć archiwalnych oraz zdjęć analogicznych obiektów z epoki.
