Podhorce, Ukraina. Prace ratunkowe przy alkierzu północno-wschodniej ściany zamku oraz badania konserwatorskie kaplicy zamkowej
Podhorecki zamek to staropolska rezydencja wzniesiona w II połowie lat 30. XVII w. dla hetmana wielkiego koronnego Stanisława Koniecpolskiego i przez trzy pokolenia należała do tego rodu. Była rozbudowywana po najazdach tatarskich w 1648 i 1651 r. przez jego syna Aleksandra, który zapisał w testamencie dobra podhoreckie Sobieskim.
W II połowie XVIII w., przez blisko trzy dekady, Podhorce były siedzibą hetmana Wacława Rzewuskiego, który przyczynił się do rozbudowy posiadłości o drugie piętro i kościół. W 1865 r. pałac przeszedł w posiadanie Sanguszków. Za czasów Rzewuskich i Sanguszków powstała tutaj bogata kolekcja malarstwa i militariów (m. in. kilkadziesiąt zbroi husarskich).
Projekt przewiduje wykonanie prac ratunkowych ściany północno-wschodniego alkierza pałacu w Podhorcach, który uległ zniszczeniu w lipcu 2024 r. w wyniku zachodzących procesów destrukcyjnych. Na skutek rozspojenia się bloków kamiennych budujących mur alkierza oraz ich stopniowego wietrzenia, w strukturze wewnętrznej doszło do wypchnięcia kilku rzędów bloków oraz do wysypania się gruzu i cegieł budujących jego wnętrze.
Przed przystąpieniem do prac wykonana zostanie ekspertyza konstruktorska w oparciu o specjalistyczne badania, a także szczegółowy projekt konserwatorski. Na czas trwania prac wykonana zostanie tymczasowa konstrukcja i wsporniki z drewna stabilizujące osłabiony fragment muru. Prace naprawcze obejmą oczyszczenie niszy, która powstała na skutek osunięcia się okładziny wapiennej, wykonanie prac technicznych i budowalnych związanych z podstawą muru, wykonanie murowania okładziny wapiennej z bloków wykonanych z analogicznego materiału, zastrzyki wzmacniające strukturę od wnętrza ściany alkierza oraz wymianę starych nieszczelnych spoin między blokami wapiennymi, aż do wysokości okapu.
Obok prac ratunkowym w obrębie muru planowane są badania konserwatorskie wnętrz kaplicy zamkowej.
